عربی دارد بیست و هشت تا حرف                                 قـواعــدی نیـز در نَحـــو و در صَــرف

احكـام نون سـاكـن چهـــــار است                                  إخفاء و إقلاب گاهی إظهار است

گـر آیـــد نـــون سـاكــن و تنـــویــن                                  با «یرملونَ»  إدغـام است همیـن

إقـلاب؛ تبـدیـلِ «بـا» به حرف میم                                   و آنگـه مخـفـی بــه احكــام میـــم

چنین گفتـه­انـد مــر ایـن خلــق را                                   إظهار، خواندنست حروف ­حلـق را

انـدر حـروف حلـقــی بــه ظــــاهـر                                   چــه زیبـــا سـرود جنـــاب شـــاعـر

[حروف حلقی شش بود ای نورِ عین                              «ها و همزه، حا و خا و عین و غین»]

دیگــر حـروفِ مـــانـــده «مــابقـی»                                   إخفــاء كـن بگــو ذكـر یــــاحـقـی

 معروف آشنا، ۱۰/۱۰/۱۳۸۹، دگاگا